kwel
mannelijk (de)/kwɛl/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het kwellen, kwelling
- ongemak, moeilijke situatie waardoor men gekweld wordt
zelfstandig naamwoord
- (geologie) grondwater dat onder druk opwelt of door een dijk sijpelt, meestal vanwege een verschil in de waterspiegelKwel die eeuwen onder de grond heeft gestroomd, is arm aan voedsel maar rijk aan kalk.
- (waterbeheer) het verschijnsel waarbij kwelwater opwelt
Etymologie
*In beide gevallen een nominale afleiding van het werkwoord kwellen, dat in zijn respectievelijke betekenissen ("pijnigen" en "zwellen") een andere etymologie heeft.
Uitdrukkingen
- één en al narigheid, niets dan onheil
Vertalingen
Engelsfountain, source, spring
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek