kwezel
vrouwelijk (de)/ˈkwezəl/
Wat is de betekenis van kwezel?
kwezel betekent: (pejoratief) iemand die zo sterk meeloopt in een bepaalde opvatting dat hij sommige dingen niet kan begrijpen
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (pejoratief) iemand die zo sterk meeloopt in een bepaalde opvatting dat hij sommige dingen niet kan begrijpen
- (pejoratief) overdreven vroom persoon
- (religie) (rooms-katholiek) (verouderd) vrouw die een gelofte van kuisheid heeft gedaan, maar niet tot een religieuze orde behoort
Voorbeelden van "kwezel" in een zin
- Hij verwoestte alle natuurlijke geluksgevoel. Hij verpandde zich aan Bismarck. Hij verried zichzelf. Hij werd een burgerlijke kwezel na op de barricaden ener goede revolutie te hebben gevochten.
- In beide romans spelen ongetrouwde vrouwen, gebarricadeerde maagden, en godvrezende kwezels een hoofdrol.
- Zeg Kwezelken, wilde gy dansen!Ik zal u geven een ei.Wel neen ik, zeî dat Kwezelken,Van dansen ben ik vry;'k En kan niet dansen,'k En mag niet dansen,Dansen is onze regel niet,Begyntjes of Kwezelkens dansen niet.
Etymologie
*[3] van "kwezelen" "kleinigheden doen", vergelijk Middelnederlands "queteren" "over onbenullige dingen praten", in de betekenis van "vrouw die gelofte van kuisheid heeft gedaan" voor het eerst aangetroffen in 1625
Uitdrukkingen
- geen groter ezel dan een kwezel
Vertalingen
Spaansbeatón, beatona, santurrón
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek