landbouwgrond

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

landbouw (landbouw) land dat geschikt is (gemaakt) voor het verbouwen van voedselgewassen
In de flevopolders zijn vruchtbare landbouwgronden.
Groningen heeft op het hoge land de meest productieve landbouwgronden van Nederland.

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek