Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

landplant

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈlɑntplɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

plantkunde (plantkunde) benaming voor organisme dat kooldioxide opneemt en zuurstof afgeeft uit het onderrijk : alle planten behalve de algen
Zeeplanten bevatten meer mineralen dan welke landplant ook.
ecologie (ecologie) benaming voor gewas dat groeit op vaste grond, niet in het water
Een team van genetici, aangevoerd door Jeanine Olsen van de Rijksuniversiteit Groningen, heeft nu het genoom van zeegras in kaart gebracht, om de transitie van landplant naar zeeplant te begrijpen.