Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
langbladige druifhyacint
mannelijk/vrouwelijk (de)/plaatshouder taxonomie/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (bloemplanten) een plantensoort uit het geslacht druifhyacint (). De bladeren van de soort zijn zeer langwerpig, veelal sliertig, bochtig en liggen meestal ietwat wanordelijk op de grond. De bladeren komen met 4–10 uit de bol omhoog en staan vaak al in de herfst en de daaropvolgende winter boven de grond. De bladtop is relatief smal. De bloeiwijze is min of meer kegelvormig
Etymologie
* (coll)
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek