lemma
Wat is de betekenis van lemma?
lemma betekent: het eerste woord van een artikel in een woordenboek of encyclopedie
Betekenis
- het eerste woord van een artikel in een woordenboek of encyclopedie
- een woordenboekartikel
- (wiskunde) een hulpstelling waarvan de juistheid in afwachting van nader bewijs wordt aangenomen
Voorbeelden van "lemma" in een zin
- we maken bij dit bewijs gebruik van het lemma van Farkas sprak professor Timman
Betekenis en uitleg van lemma
Een lemma is een basisvorm van een woord, zoals de infinitief van een werkwoord of de enkelvoudsvorm van een zelfstandig naamwoord. Het fungeert als de hoofdvorm waaronder varianten van het woord in een woordenboek worden gerangschikt.
Je komt het woord 'lemma' vaak tegen in taalkundige en lexicografische contexten, bijvoorbeeld bij het opstellen van woordenboeken of het analyseren van taal. Het helpt om verschillende vervoegingen en verbuigingen van een woord te groeperen, zodat je snel de juiste vorm kunt vinden. In onderzoek kan een lemma ook dienen als referentiepunt voor verdergaande studie van betekenis en gebruik.
Voorbeelden
- In het woordenboek vind je onder het lemma 'lopen' alle vervoegingen van het werkwoord.
- Tijdens de taalles vroegen we de docent naar de juiste lemma-vorm van het woord 'kinderen'.
- De linguïsten gebruikten het lemma als uitgangspunt voor hun analyse van de zinsstructuur.
Woordoorsprong
Het woord 'lemma' komt van het Griekse 'lēmma', wat 'genomen' of 'ontvangen' betekent, wat verwijst naar de basisvorm die wordt afgeleid van alle andere vormen.
Veelgestelde vragen over lemma
Wat is de betekenis van lemma?
lemma betekent: het eerste woord van een artikel in een woordenboek of encyclopedie
Hoeveel betekenissen heeft lemma?
lemma heeft 3 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft lemma?
lemma is een onzijdig (het).
Hoe gebruik je lemma in een zin?
Voorbeeld: “we maken bij dit bewijs gebruik van het lemma van Farkas sprak professor Timman”
Etymologie
* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘trefwoord’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1847