leuning

vrouwelijk (de)/ˈlønɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iets waartegen men aan kan leunen
Gelukkig kon hij de trap op door zich vast te houden aan de leuning.
de achterkant van een stoel
De leuning van de stoel ontbrak, dus kon ik niet naar achteren leunen.

Etymologie

* van leunen .

Vertalingen

DuitsGeländer, Lehne, Stuhllehne

Spaansantepecho, balaustrada, baranda

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek