ligatuur

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) een diakritisch teken dat gevormd is door twee of meer lettervormen in één vorm te schrijven of te drukken.
De ß, æ, Æ, œ, Œ, ĳ en Ĳ zijn een voorbeeld van een ligatuur.

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘afkorting, combinatie van letters’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1567

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek