lijm
mannelijk (de)/lɛim/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- tussenstof die twee of meer delen permanent aan elkaar bevestigt
Etymologie
* (erfwoord) Middelnederlands lime, lijm ‘modder, speeksel, (s)lijmʼ, ontwikkeld uit Oergermaans *līma-, bij Indo-Europees *h₂leih₁-mo-, afleiding van het ww. *h₂leih₁- ‘smeren (met vet), kleven’, waarbij ook Latijn līmus ‘modder, slijk’, Oudpruisisch layso ‘aarde, klei, leem’ en Sanskrit láyate ‘kleeft aan, klemt zich vast’.Guus Kroonen, Etymological Dictionary of Proto-Germanic, Leiden: Brill, 2013, blz. 338. Evenals Nederduits Liem, Duits Leim en Fries lym.
Vertalingen
Engelsglue
Franscolle
DuitsKleber, Klebstoff, Leim
Spaanscola
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek