Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

logorroe

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˌloɣɔˈrø/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. medisch, verouderd (medisch) (verouderd) op een gewone toonhoogte alsmaar snel, maar onsamenhangend blijven praten als gevolg van een neurologische of geestelijke stoornis
    Terwijl de korte gedichten hun gestoken karakter ontlenen aan de weglating van lidwoorden en adjectieven bewegen de verhalen en zangen zich op het ritme van rhetorische {{sic!|retorische

Etymologie

*(verkorting) van "logorrhoea"

Synoniemen

logorrhealogorrhoeapolyfrasiepraatzuchtspreekdrangwoordenvloed
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek