Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

lontara

mannelijk (de)/ˈlɔntara/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) benaming voor oude documenten in het Boeginees en Makassaars
In de lontara’s (eigenlijk lontar’s, later geschiedboeken) vindt men de geschiedverhalen, vermengd met stukken uit vorsten-edicten en allerlei wetenswaardigheden.

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) schrift dat traditioneel werd gebruikt om het Boeginees, Makassaars en enkele andere talen op of nabij Sulawesi (Celebes) weer te geven; een abugida die via het kawischrift teruggaat op het brahmischrift
Zij kon het lontara waarin het verhaal was geschreven, zonder moeite lezen.

**(n): geschreven met een kleine letter volgens , omdat het een schriftsoort is en geen taalnaam