lucht

mannelijk/vrouwelijk (de)/lʏxt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

natuurkunde (natuurkunde) mengsel van gassen waaruit de atmosfeer bestaat
Het apparaat gaf aan dat de lucht niet schoon was.
Bijna iedereen ter wereld woont op plekken waar de lucht te vies is.[https://www.nrc.nl/nieuws/2025/03/11/slechts-zeven-landen-wereldwijd-voldoen-aan-richtlijnen-voor-schone-lucht-a4885877 www.nrc.nl (11 mrt 2025)]
astronomie (astronomie) hemel, uitspansel
Dat kwam waarschijnlijk omdat je in de woestijn altijd alles om je heen kon zien, maar ook doordat ik uit het vlakke Nederland kom, waar ik gewend ben aan weidse landschappen met vergezichten en hoge luchten.
geur, stank

* In de betekenis van ‘gasmengsel van zuurstof en stikstof’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240

een gat in de lucht springen
De kou is uit de lucht — De gespannen sfeer is weg, de sfeer is gemoedelijker
In de lucht vliegen — Exploderen, ontploffen
Beter één vogel in de hand dan tien in de lucht — Kleine concrete resultaten zijn beter dan grootse plannen
Elkaar de lucht geven — Elkaar enige ruimte geven, elkaar iets gunnen (in gesprekken, onderhandelingen e.d.)
Ergens lucht van krijgen — Ergens van de op de hoogte geraken, iets in de gaten krijgen
Er is geen vuiltje aan de lucht — Er is niets aan de hand, er is geen enkel probleem
Onweer zuivert de lucht — Een goed gesprek kan veel onderlinge spanning, irritatie e.d. wegnemen

Engelsair, odor, odour

Fransair

DuitsLuft

Spaansaire, olor

Italiaansaria

Portugeesar

Russischвоздух

Chinees空氣, 空气

Japans空気

Koreaans공기

Turkshava

Poolspowietrze

Zweedsluft, atmosfär

Deensluft