lynchwet

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈlɪntʃwɛt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) vorm van volksjustitie waarbij leken eigenmachtig en gewelddadig een vonnis vellen en voltrekken
    De lynchwet wordt in Noord-Amerika gewoonlijk toegepast op paardendieven, opligters, koppelaars en te voren in de slavenstaten ook op hen, die vlugtende slaven voorthielpen of zich in het algemeen tegen de slavernij verklaarden.

Etymologie

*(eponiem), van "Lynch law", naar de 18e-eeuwse Amerikaanse legerkapitein die vanaf 1780 tijdens de Amerikaanse Revolutie enkele jaren een zelf geïmproviseerde vorm van rechtshandhaving toepaste, op te vatten als