Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
magnetar
mannelijk/vrouwelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (astronomie) neutronenster met een uitzonderlijk krachtig magnetisch veld, dat vele malen sterker is dan dat van een gewone neutronensterEen magnetar is een bijzonder soort neutronenster - het stoffelijk overschot van een zware ster die aan het eind van zijn leven is geΓ«xplodeerd.Dat valt met een solitaire magnetar niet eenvoudig te verklaren, aldus Hessels.
Etymologie
* uit het Engels
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek