Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

magnetar

mannelijk/vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. astronomie (astronomie) neutronenster met een uitzonderlijk krachtig magnetisch veld, dat vele malen sterker is dan dat van een gewone neutronenster
    Een magnetar is een bijzonder soort neutronenster - het stoffelijk overschot van een zware ster die aan het eind van zijn leven is geΓ«xplodeerd.
    Dat valt met een solitaire magnetar niet eenvoudig te verklaren, aldus Hessels.

Etymologie

* uit het Engels