Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

makkabeeër

mannelijk (de)/ˌmɑkaˈbejər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

geschiedenis (geschiedenis) benaming voor Judas Makkabeüs en naderhand elk van zijn vier broers, die leiding gaven aan de Joodse opstand tegen de Seleuciden in de 2e eeuw v. Chr.
Tijdens Pesach rekenden Mozes en God af met de Egyptenaren, tijdens Chanoeka sloeg Juda de Makkabeeër de Grieken in elkaar en op Onafhankelijkheidsdag leverden we dapper strijd en verkregen we onze staat. Op Grote Verzoendag zijn we daarentegen geen Makkabeeërs en geen volk meer, maar een verzameling individuen die in de spiegel kijken, zich schamen voor het beschamende dat ze op hun kerfstok hebben en waar mogelijk vergeving vragen.

* afgeleid van Latijn "Maccabeus", de weergave van "מכבי", de bijnaam van