mantel

mannelijk (de)/ˈmɑntəl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

kleding (kleding) omhullend kledingstuk
Zij sloeg een sierlijke blauwe mantel om haar schouders en stapte naar buiten.
Ik was in de gang en trok mijn mantel aan om naar je ooms kantoor bij de voc te gaan.
Waarom Sinterklaas een nieuwe rode mantel kreeg
techniek (techniek) omhulsel rond het eigenlijke apparaat
Deze mantel dient enerzijds ter bescherming, maar tegelijktijd ter verwarming van het instrument.
tweekleppigen (tweekleppigen) benaming voor schelpdieren uit de orde

*via Middelnederlands """ van middeleeuws Latijn "mantellum", in de betekenis van ‘overjas’ voor het eerst aangetroffen in 1220

Engelscloak, mantle, surface

DuitsKammmuschel

Spaansabrigo, capa, manto

Russischплащ, кожух