marteling

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het opzettelijk toebrengen van pijn en letsel aan een gevangene die zich niet weren kan
De martelingen in die gevangenis zijn berucht.
iets dat heel pijnlijk is
In het kantoor aan de Strandvâgen had het niet gevoeld alsof de bandopname langer duurde dan tien minuten. Hier in de rechtszaal was het alsof die nooit zou eindigen, een eeuwigdurende marteling.

* van martelen .

Engelstorture, torment

Franstorture

Spaanstortura

Italiaanstortura

Poolstortura