woorden
boek
Start
›
M
›
medewetgever
medewetgever
mannelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
instantie waarmee men samen wetten maakt
Verwante woorden
mede
mede-eigenaar
mede-eigenaars
mede-eigenaren
mede-eigenaresse
mede-eigendom
mede-erfgenaam
mede-erfgename
mede-erfgenamen
mede-exploitant
mede-indiener
mede-initiatiefnemer
Bron:
OpenTaal
&
WikiWoordenboek
← medeweten
medezeggenschap →