melodielijn

mannelijk/vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. deel van een compositie dat de melodie bevat
    Ik kon gewoon niets verzinnen, niet één melodielijn die het banale oversteeg, niet één hook waarop je kon voortborduren of die je telkens kon herhalen.
    Een rechter kijkt volgens hem naar een aantal kenmerken van het lied: het akkoordenschema, de melodielijn en het refrein. "Een liedje dat bestaat uit een vaststaand popschema én een melodielijn die hetzelfde is, komt in de buurt van plagiaat." Uiteindelijk kijkt de rechter naar de 'totaalindruk' van het liedje.