mengtaal

mannelijk/vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. taalkunde (taalkunde) taalvorm waarin elementen van twee of meer talen aanwezig zijn
    De mengtaal van jongeren in Amsterdam.
    Alle anderen bij de bouw wisten tenslotte dat hij Noors was — hoezeer hij zich ook had verzweedst, zoals ze deze mengtaal hadden genoemd onder de spoorwegarbeiders op de Hardangervidda, zodra hij zijn mond opende wist je meteen dat hij Noors was.

Vertalingen

Engelsmixed language
Franslangage mixte, langue mixte, sabir
DuitsMischsprache