menigte

vrouwelijk (de)/ˈmenəxtə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

grote groep mensen dicht op elkaar
De menigte was op weg van het station naar het stadion.
Toen ik dat gedicht voorlas, had ik zijn gezicht niet in de menigte opgemerkt.
Om je geliefde in een menigte te zoeken, zijn blik te vangen en te voelen dat je daar, bij hem, thuishoort - het leek mij onmogelijk.
grote hoeveelheid

*van Middelnederlands "menichte", in de betekenis van ‘grote hoeveelheid’ aangetroffen vanaf 1280; op te vatten als afgeleid van "menig"

Engelscrowd

DuitsMenge

Spaansmultitud, enjambre

Poolstłum