methodologie
vrouwelijk (de)/ˌmetoˌdoloˈɣi/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (wetenschap), (filosofie) de studie van de wetenschappelijke methoden, de procedures en werkwijzen, die moeten worden gebruikt om de wetenschap vooruit te helpenDe methodologie is een onderdeel van de logica.
- (wetenschap) de inventarisatie en analyse van de principes van methodes, regels, theorieën en uitgangspunten gebruikt door vakdisciplines, ook wel onderzoeksmethodologie genoemdDe methodologie geeft regels voor goed onderzoek.
- (wetenschap) de ontwikkeling van methoden, die worden aangewend binnen vakgebiedenElke wetenschap ontwikkelt haar eigen methodologie.
- (wetenschap), (techniek) een specifieke procedure of verzameling van proceduresDeze specifieke methodologie schrijft voor hoe men in systeemgericht informatiesystemen dient te ontwikkelen.
Etymologie
*afgeleid van methode
Vertalingen
Engelsmethodology
Fransméthodologie
DuitsMethodologie
Spaansmetodología
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek