minimumstraf

mannelijk/vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de laagst mogelijk straf die een rechter mag opleggen bij een bepaalde misdaad
Quispel wilde er een minimumstraf uitslepen, Albert eiste de straf die ervoor stond.
Begin deze maand maakte de FA bekend dat het de minimumstraf op racistisch gedrag verhoogt. Wie zich hier de eerste keer schuldig aan maakt krijgt meteen een stadionverbod voor zes wedstrijden opgelegd.

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek