molen

mannelijk (de)/ˈmolə(n)/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

techniek (techniek) een installatie die de stroming van lucht of water als energiebron gebruikt voor het aandrijven van allerlei machines
Voor het droogmalen van de polders werden windmolens ingezet.
werktuigbouwkunde (werktuigbouwkunde) een op andere energiebron dan lucht of water werkende machine, die om zijn roterende werking worden benut
Het cement wordt voortdurend in beweging gehouden door een betonmolen.
allerlei voorwerpen en constructies waarvan het om een as ronddraaien een kenmerkende eigenschap is
De zweefmolen? Nee, dat vond ze maar niks.

*via Middelnederlands molen van Laatlatijn molina

Engelsmill

Fransmoulin

DuitsMühle

Spaansmolino

Italiaansmulino

Portugeesmoenda, moinho

Koreaans방아, 방앗간

Turksdeğirmen

Poolsmłyn

Deensmølle