monoftong

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈmonɔfˌtɔŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) de benaming voor één enkele klinker die de nucleus vormt van een lettergreep
Het overgaan van een monoftong in een diftong wordt diftongering genoemd.

*Afkomstig van het Oudgriekse μονόφθογγος ()

Engelsmonophthong

Fransmonophtongue

DuitsMonophthong

Italiaansmonottongo

Russischмонофтонг

Poolsmonoftong

Zweedsmonoftong