morfine

mannelijk/vrouwelijk (de)/mɔrˈfinə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. scheikunde, medisch (scheikunde), (medisch) C17H19NO3 een alkaloïde dat het werkzame bestanddeel van opium is
    Hem werd morfine toegediend vanwege de hevige pijnen wooronder hij leed.

Etymologie

* van "Morphin", een (eponiem) dat verwijst naar "Morpheus", in de Griekse mythologie de god van de dromen, in de betekenis van ‘bedwelmend middel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1843

Vertalingen

Engelsmorphine
Fransmorphine
DuitsMorphin
Spaansmorfina

Verwante woorden

morfeemmorfemenmorfinepompmorfinespuitmorfinespuitjemorfinespuitjesmorfineverslavingmorfinismemorfinistmorfinistenmorfogenesemorfogenetisch
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek