mysticus

mannelijk (de)/ˈmɪstiˌkʏs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

religie (religie) beoefenaar van de mystiek

Etymologie

*afgeleid van het Latijn of op te vatten als afleiding van mystiek

Vertalingen

Engelsmystic

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek