nalatigheid
vrouwelijk (de)/naˈlatəxˌhɛit/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een fout doordat er iets nagelaten wordtDit is overduidelijk een nalatigheid van de docenten.
Etymologie
*Afgeleid van nalatig .
Vertalingen
Engelsnegligence
Fransnégligence
DuitsNachlässigkeit
Spaansnegligencia
Italiaansnegligenza
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek