narcose

vrouwelijk (de)/nɑrˈkozə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

medisch (medisch) een kunstmatige algehele verdoving
De dokter bracht de patiënt onder narcose, zodat hij niets van de operatie zou voelen.

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verdoving’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1898

Engelsnarcosis

Fransanesthésie, narcose

DuitsNarkose

Spaansnarcosis, anestesia

Italiaansanestesia, narcosi

Poolsnarkoza

Zweedsnarkos