Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

navette

vrouwelijk (de)/ˈnavɛtə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. landbouw (landbouw) verhoogde vruchtbaarheid van grond als gevolg van de bemesting voor eerdere oogsten
    Aangezien een kleiner of groter deel van de toegediende mest na één gewascyclus nog niet volledig afgebroken zal zijn, blijft deze mest een voedende werking hebben voor het volgende gewas (of zelfs gewassen daarna). Deze resterende bemestingscapaciteit na één of meer groeicycli wordt in de bronnen navette genoemd.
  2. juridisch (juridisch) vergoeding aan een pachter na afloop van de pacht, omdat het land door hem bemest is
    De navette is de vergoeding voor de meststoffen die de afgaande pachter de laatste drie jaar effectief meststoffen heeft gebruikt op het perceel dat hij van de verpachter pachtte.
zelfstandig naamwoord
  1. verkeer (verkeer) vervoer dat tussen twee plaatsen direct heen en weer gaat
    Hij is blijven slapen en met dezelfde navette de volgende dag weer naar Brussel vertrokken.
  2. briljant die van boven gezien niet rond is, maar ellipsvormig uitgerekt eindigt in twee punten
    Diamanten worden op verschillende manieren geslepen: navette, baguette, hart, peervormig, ovaal, vierkant en smaragd.

Etymologie

*[B]: van "navette" "shuttle (vervoer); schietspoel; wierookscheepje; oorspronkelijk: schuitje" in de uitdrukking "faire la navette" "pendelen"