nederigheid

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het aannemen van een houding waarbij geen aanspraak gemaakt wordt op macht of eer
Zijn nederigheid doet bijna vergeten wat een groot kustenaar hij in werkelijkheid is.
Er viel hierboven niks te faken of te bluffen, de bergen dwongen me om hen met respect en nederigheid te bejegenen.

Etymologie

*Afgeleid van nederig .

Vertalingen

Engelshumility

Franshumilité

DuitsDemut

Spaanshumildad

Italiaansumiltà

Poolspokora

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek