neusklank

mannelijk (de)/ˈnøsklɑŋk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) een klank geproduceerd met een verlaagde velum in de mond, waardoor lucht tijdens het vormen van de klank ongestoord door de neus kan ontsnappen
In veel talen kan een klinker voor een neusklank genasaliseerd worden, waarna de neusklank vaak zelfs verdwijnt.

Vertalingen

Engelsnasal

Fransnasale

DuitsNasallaut, Nasal

Spaansnasal

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek