nominatief
mannelijk (de)/ˌnominaˈtif/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (grammatica) eerste van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talenDeze vorm wordt meestal gebruikt voor onderwerp em naamwoordelijk deel van het gezegde
Etymologie
*afgeleid van nominatie
Vertalingen
Engelsnominative case
Fransnominatif
DuitsNominativ
Spaanscaso nominativo, nominativo, nominal
Italiaansnominativo
Portugeescaso nominativo
RussischИменительный падеж
Chinees主格
Japans主格
Turksyalın durum, nominatif
Poolsmianownik
Zweedsnominativ
Deensnominativ
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek