nultolerantie

vrouwelijk (de)/ˈnʏltoləˌrɑn(t)si/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. handhaving van regels waarbij direct wordt opgetreden tegen elke overtreding, ook als die op zichzelf niet zo ernstig is
    Wij hebben een cruciale fout gemaakt in onze aankondiging, want we hebben het meest evidente niet gecommuniceerd: hoe een veilig werkklimaat voor al onze spelers en medewerkers prioriteit is en dat wij een nultolerantie hanteren op het vlak van ongewenst gedrag op de werkvloer.

Etymologie

*, , leenvertaling van "zero tolerance"