observatie

vrouwelijk (de)/ˌɔpsɛrˈva(t)si/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

medisch (medisch) waarneming
wat men met de zintuigen kan waarnemen
Hij was vijfenzestig geworden, dan was het niet langer gepast. Dat nam niet weg dat het een observatie was die niet te vermijden viel, en wat hij bij zichzelf in zijn zolderkamer dacht kon niemand schaden of in verlegenheid brengen.
constatering, opmerking

* van observeren

Engelsobservation

Fransobservation

Spaansobservación