oir
onzijdig (het)/or/
Wat is de betekenis van oir?
oir betekent: (juridisch) (verouderd) geheel van de personen die in rechte lijn van iemand afstammen
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) (verouderd) geheel van de personen die in rechte lijn van iemand afstammen
- (figuurlijk) (verouderd) persoon die in rechte lijn van iemand afstamt
Voorbeelden van "oir" in een zin
- Wie heerst, die hoopt en doet om oir meer dan hij mag.
- Bestraf hem niet. Dit is de vrome vechterdie 't volk beschut, zijn eigen hof vernielt,zijn enig oir en erfgenaam' ontzielt.
Veelgestelde vragen over oir
Wat is de betekenis van oir?
oir betekent: (juridisch) (verouderd) geheel van de personen die in rechte lijn van iemand afstammen
Hoeveel betekenissen heeft oir?
oir heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft oir?
oir is een onzijdig (het).
Wat zijn synoniemen van oir?
Synoniemen van oir zijn: afstammelingen, nakroost, afstammeling.
Hoe gebruik je oir in een zin?
Voorbeeld: “Wie heerst, die hoopt en doet om oir meer dan hij mag.”
Etymologie
*via Middelnederlands "hoir" en verouderd "hoir" van Latijn "haeres" "erfgenaam"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek