oir

onzijdig (het)/or/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

juridisch, verouderd (juridisch) (verouderd) geheel van de personen die in rechte lijn van iemand afstammen
Wie heerst, die hoopt en doet om oir meer dan hij mag.
figuurlijk, verouderd (figuurlijk) (verouderd) persoon die in rechte lijn van iemand afstamt
Bestraf hem niet. Dit is de vrome vechterdie 't volk beschut, zijn eigen hof vernielt,zijn enig oir en erfgenaam' ontzielt.

Etymologie

*via Middelnederlands "hoir" en verouderd "hoir" van Latijn "haeres" "erfgenaam"

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek