onbehaaglijkheid

vrouwelijk (de)/ˌɔmbəˈhaxləkˌhɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een onaangenaam, onprettig gevoel
Alle gesprekken op dat gebied waren als een mijnenveld waarbij de kleinste onvoorzichtige opmerking een explosie van onbehaaglijkheid kon veroorzaken.
De strafpleiter liet zich door de bedreigingen extra beveiligen. 'Het zorgt voor onrust en onbehaaglijkheid. Elke keer als je de deur uitgaat, kijk je links en rechts of er niet een griezel rondloopt die het op je leven heeft voorzien.'
iets dat een onaangenaam onprettig gevoel veroorzaakt

* afleiding van onbehaaglijk