onbetrouwbaarheid
vrouwelijk (de)
Wat is de betekenis van onbetrouwbaarheid?
onbetrouwbaarheid betekent: het niet te vertrouwen zijn van iets of iemand
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het niet te vertrouwen zijn van iets of iemand
Voorbeelden van "onbetrouwbaarheid" in een zin
- Een van de advocaten schreed majestueus naar de microfoonstandaard voor de verdediging en begon een lange klaagzang over de wetenschappelijke incompetentie, bewezen partijdigheid en daarmee wraakbaarheid, twijfelachtige onderzoeksethiek en algemene onbetrouwbaarheid van de getuige.
Veelgestelde vragen over onbetrouwbaarheid
Wat is de betekenis van onbetrouwbaarheid?
onbetrouwbaarheid betekent: het niet te vertrouwen zijn van iets of iemand
Welk woordgeslacht heeft onbetrouwbaarheid?
onbetrouwbaarheid is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van onbetrouwbaarheid?
Synoniemen van onbetrouwbaarheid zijn: valsheid, huichelarij, onechtheid, oneerlijkheid, bedrieglijkheid.
Hoe gebruik je onbetrouwbaarheid in een zin?
Voorbeeld: “Een van de advocaten schreed majestueus naar de microfoonstandaard voor de verdediging en begon een lange klaagzang over de wetenschappelijke incompetentie, bewezen partijdigheid en daarmee wraakbaarheid, twijfelachtige onderzoeksethiek en algemene onbetrouwbaarheid van de getuige.”
Etymologie
* afleiding van onbetrouwbaar
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek