onderdruk

mannelijk (de)/ˌɔndərˈdrʏk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

natuurkunde, techniek (natuurkunde), (techniek) druk in een vat die lager is dan die van de buitenwereld
De oxidatie in het vat veroorzaakt een onderdruk omdat de zuurstof gebonden wordt aan de ijzeren wand.
medisch (medisch) bloeddruk wanneer het hart zich weer vult met bloed na een hartslag en de druk in de slagaders daalt
Een verhoogde onderdruk levert vooral risico's voor de kleine bloedvaten op.
Een gemiddelde verlaging van de onderdruk met 5 millimeter kwik verlaagt bij de bevolking als geheel het risico op beroertes al met eenderde en het risico op hartaanvallen met 20 procent.
techniek (techniek) (drukkerij) afdruk in wat lichtere kleuren, zodat er weer overheen kan worden gedrukt of geschreven
Op een onderdruk van de plattegrond konden ze snel de actuele toestand intekenen.

*[B] "beneden een oppervlak duwen" zonder de uitgang -en

Engelsunderpressure

Franssous-pression