onderzoeker

mannelijk (de)/ˌɔndərˈzukər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die een onderzoek uitvoert
beroep (beroep) een beoefenaar van de wetenschap
De onderzoeker probeerde de gang van zaken te doorgronden.

* van onderzoeken

Engelsresearcher

Franschercheur

DuitsForscher

Spaansinvestigador