onnatuur
vrouwelijk (de)/'ɔnatyr/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- iets dat niet vanzelfsprekend, niet natuurlijk, geforceerd, gekunsteld of overdreven is, afwijkt van het normale of het wezenlijke van iemands karakter
Etymologie
* afleiding van natuur
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek