woorden
boek
Start
›
O
›
onpersoon
onpersoon
mannelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
iemand die niet in de openbaarheid mag verschijnen op last van de overheid
Etymologie
* afleiding van persoon
Verwante woorden
onpedagogisch
onpedagogische
onpeilbaar
onpeilbare
onpersonen
onpersoonlijk
onpersoonlijke
onpersoonlijker
onpersoonlijkere
onpersoonlijkheid
onpersoonlijkst
onpersoonlijkste
Bron:
OpenTaal
&
WikiWoordenboek
← onpersonen
onpersoonlijk →