onthechtheid

vrouwelijk (de)/ɔntˈhɛxthɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het niet gebonden zijn aan (onbelangrijke, aardse) zaken
Ze kon nog steeds Fraisses stem horen, die zijn gewone sereniteit en onthechtheid hervonden had.

Etymologie

*afleiding van ontheemd

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek