onthouding

vrouwelijk (de)/ɔntˈhɑudɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het bewust niet een gewoonte of behoefte volgen
    Sommigen prediken onthouding als de enig juiste houding voor het huwelijk.
  2. het niet deelnemen aan een stemming hoewel men wel stemrecht heeft
    Er waren drie onthoudingen.

Etymologie

* van zich onthouden

Vertalingen

Engelsabstinence
Spaansabstinencia