ontkomen

/ɔntˈkomə(n)/

Betekenis

werkwoord
  1. erga (erga) ergens aan ontsnappen
    Hij slaagde erin uit het raam te klimmen en ontkwam daarmee aan een wisse dood.
    Volgens de overlevering vluchtten meisjes uit Plancher-Les-Mines gedurende de Dertigjarige Oorlog (1618-1648) de bossen in om te ontkomen aan bloeddorstige huurlingen in dienst van de Zweedse bezetter.
    Zelfs in deze uitgestrekte Amerikaanse wildernis was niet aan de invloeden van de civilisatie te ontkomen.

Etymologie

*ontkomen aan

Vertalingen

Engelsescape
Duitsentwischen