opheffing

vrouwelijk (de)/ˈɔphɛfɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het opheffen, optillen (gezegd van het menselijk lichaam)
figuurlijk (figuurlijk) de afschaffing van iets
De opheffing van de slavernij heeft in veel landen pas plaatsgevonden in de 19de eeuw.
figuurlijk (figuurlijk) de beëindiging van iets
Meer dan 100 jaar na de oprichting was er de opheffing van de vroeger zo grote politieke partij.

*[1] Leenvertaling van kerkelijk Latijn "elevatio" (corporis) “het optillen, de opheffing van het lichaam (van Jezus Christus)”.

Engelslifting, lifting

Franslevage, levée, levée

DuitsAufheben, Aufhebung, Aufhebung

Spaanslevantamiento, levantamiento