opponente

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

tegenstandster in een wedstrijd
vrouwelijke tegenstandster in een debat
vrouwelijk lid van een promotiecommissie bij een wetenschappelijke promotie die als taak heeft het proefschrift kritisch te lezen en de promovendus kritisch te bevragen
vrouwelijke tegenstander in een rechtszaak

Etymologie

* afleiding van opponent

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek