woorden
boek
Start
›
O
›
oproerigheid
oproerigheid
vrouwelijk (de)
/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
genegen tot oproer, woelzucht
Etymologie
* Afgeleid van oproerig
Verwante woorden
oproei
oproeide
oproeiden
oproeien
oproeiend
oproeiende
oproeit
oproep
oproepbaar
oproepbare
oproepbasis
oproepbrief
Bron:
OpenTaal
&
WikiWoordenboek
← oproeriger
oproerkraaier →