opsporingsactie
vrouwelijk (de)/'ɔpsporɪŋsɑksi/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het proces van de politie om na een strafbaar feit onderzoek te doen naar de dader, bewijsmateriaal te verzamelen en feiten te achterhalen.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek