opstandigheid

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het zich verzetten tegen het gezag; het in verzet komen tegen een autoriteit
Theo zou het haar niet in dank afnemen als ze Cameron aanspoorde tot meer opstandigheid.
Het is een zeldzaam gebaar van opstandigheid: Chinese studenten in het buitenland die via sociale media laten weten dat ze klaar zijn met president Xi Jinping.

Etymologie

* afleiding van opstandig

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek