opstandigheid
vrouwelijk (de)
Wat is de betekenis van opstandigheid?
opstandigheid betekent: het zich verzetten tegen het gezag; het in verzet komen tegen een autoriteit
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het zich verzetten tegen het gezag; het in verzet komen tegen een autoriteit
Voorbeelden van "opstandigheid" in een zin
- Theo zou het haar niet in dank afnemen als ze Cameron aanspoorde tot meer opstandigheid.
- Het is een zeldzaam gebaar van opstandigheid: Chinese studenten in het buitenland die via sociale media laten weten dat ze klaar zijn met president Xi Jinping.
Etymologie
* afleiding van opstandig
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek