opstandigheid
vrouwelijk (de)
Wat is de betekenis van opstandigheid?
opstandigheid betekent: het zich verzetten tegen het gezag; het in verzet komen tegen een autoriteit
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het zich verzetten tegen het gezag; het in verzet komen tegen een autoriteit
Voorbeelden van "opstandigheid" in een zin
- Theo zou het haar niet in dank afnemen als ze Cameron aanspoorde tot meer opstandigheid.
- Het is een zeldzaam gebaar van opstandigheid: Chinese studenten in het buitenland die via sociale media laten weten dat ze klaar zijn met president Xi Jinping.
Veelgestelde vragen over opstandigheid
Wat is de betekenis van opstandigheid?
opstandigheid betekent: het zich verzetten tegen het gezag; het in verzet komen tegen een autoriteit
Welk woordgeslacht heeft opstandigheid?
opstandigheid is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van opstandigheid?
Synoniemen van opstandigheid zijn: weerbarstigheid, rebellie.
Hoe gebruik je opstandigheid in een zin?
Voorbeeld: “Theo zou het haar niet in dank afnemen als ze Cameron aanspoorde tot meer opstandigheid.”
Etymologie
* afleiding van opstandig
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek